Diachronie (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [diakʀoˈniː]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. diachronia
- odmiana:
- (1.1)[1]blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik die Diachronie dopełniacz der Diachronie celownik der Diachronie biernik die Diachronie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) Synchronie
- hiperonimy:
- (1.1) historische Linguistik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. diachron, diachronisch
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. διά + χρόνος (dia chrónos)
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.