Chinka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈxʲĩŋka], AS: [χʹĩŋka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk-  ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Chinka	Chinki
dopełniacz	Chinki	Chinek
celownik	Chince	Chinkom
biernik	Chinkę	Chinki
narzędnik	Chinką	Chinkami
miejscownik	Chince	Chinkach
wołacz	Chinko	Chinki

przykłady:

(1.1) W czasie wakacji poznałam całkiem miłą Chinkę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) pot. pogard. kitajka

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) Azjatka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. chińczyk mzw, Chiny nmos, chiński mrz, chińszczyzna ż

forma męska Chińczyk mos

przym. chiński

przysł. chińsko, po chińsku

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: Chińczyk

• arabski: (1.1) صينية ż
• białoruski: (1.1) кітаянка ż
• bułgarski: (1.1) китайка ż
• esperanto: (1.1) ĉinino, ĉinujanino
• francuski: (1.1) Chinoise ż
• hiszpański: (1.1) china ż
• jidysz: (1.1) כינעזערין ż (chinezerin)
• kataloński: (1.1) xinesa ż
• łotewski: (1.1) ķīniete ż
• niemiecki: (1.1) Chinesin ż
• nowogrecki: (1.1) Κινέζα ż
• rosyjski: (1.1) китаянка ż
• słowacki: (1.1) Číňanka ż
• szwedzki: (1.1) kinesiska w
• ukraiński: (1.1) китаянка ż
• włoski: (1.1) cinese ż

źródła: