Brahman (język polski)
- wymowa:
- ‹braman›
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. filoz. (w filozofii indyjskiej i hinduizmie) transcendentny, wieczny aspekt Absolutu, bezosobowa najwyższa niedwoista istność, pierwotne źródło i ostateczny cel wszystkich istnień[1], nie będący obiektem kultu religijnego, lecz medytacji i wiedzy[2]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- sanskr. ब्रह्मन् (bráhman)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Słowniczek sanskrytu
- ↑ Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, str. 737 i str. 738
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.