Bräutigam (język niemiecki)
- wymowa:
-
- (1.1) lp IPA: [ˈbʀɔɪ̯tɪɡam] lm IPA: [ˈbʀɔɪ̯tɪɡamə]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) pan młody
- (1.2) narzeczony
- odmiana:
- (1.1-2)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Bräutigam die Bräutigame dopełniacz des Bräutigams der Bräutigame celownik dem Bräutigam den Bräutigamen biernik den Bräutigam die Bräutigame - przykłady:
- (1.1) Der Bräutigam führt seine Braut zum Altar. → Pan młody prowadzi (swoją) narzeczoną do ołtarza.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Braut ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.