Bolesławiec (język polski)
panorama Bolesławca (1.1)
- wymowa:
- , IPA: [ˌbɔlɛˈswavʲjɛʦ̑], AS: [bolesu̯avʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto powiatowe w Polsce, w województwie dolnośląskim; zob. też Bolesławiec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Bolesławiec dopełniacz Bolesławca celownik Bolesławcowi biernik Bolesławiec narzędnik Bolesławcem miejscownik Bolesławcu wołacz Bolesławcu - przykłady:
- (1.1) Mam na imię Cieszymir i jestem zawodowym żołnierzem z garnizonu Bolesławiec.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bolesławczanin m, bolesławczanka ż
- przym. bolesławiecki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Bolesław[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) Баляславец m
- źródła:
- ↑ Maria Malec, Słownik etymologiczny nazw geograficznych Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13857-2, s. 45.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.