Bożena (język polski)
- wymowa:
- IPA: [bɔˈʒɛ̃na], AS: [božẽna], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) imię żeńskie; zob. też Bożena w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Bożena Bożeny dopełniacz Bożeny Bożen celownik Bożenie Bożenom biernik Bożenę Bożeny narzędnik Bożeną Bożenami miejscownik Bożenie Bożenach wołacz Bożeno Bożeny - przykłady:
- (1.1) Nie znam żadnej Bożeny z IV c.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pani Bożena • siostra / kuzynka / ciocia / babcia Bożena • kobieta imieniem (o imieniu) Bożena • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Bożena • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Bożena • otrzymać / dostać / przybrać imię Bożena • dzień imienin / imieniny Bożeny
- synonimy:
- (1.1) zdrobn. Bożenka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Bożenna ż
- zdrobn. Bożenka ż
- przym. bożenkowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) prawdop. pol. Bożydar < prasł. bóg 'szczęście'[1]
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 70.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.