Bielawa (język polski)
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto w Polsce; zob. też Bielawa w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Bielawa dopełniacz Bielawy celownik Bielawie biernik Bielawę narzędnik Bielawą miejscownik Bielawie wołacz Bielawo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) w Bielawie, w mieście Bielawa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) miasto
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bielawianin, bielawianka
- przym. bielawski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. bielawa (podmokła łąka)[1], od pnia biel- 'bagno, mokradło, błoto'[2]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Langenbielau
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.