Andorczyk (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ãnˈdɔrʧ̑ɨk], AS: [ãndorčyk], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) obywatel Andory[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Andorczyk Andorczycy dopełniacz Andorczyka Andorczyków celownik Andorczykowi Andorczykom biernik Andorczyka Andorczyków narzędnik Andorczykiem Andorczykami miejscownik Andorczyku Andorczykach wołacz Andorczyku Andorczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Andora ż, andorczyk mos, andorka ż
- forma żeńska Andorka ż
- przym. andorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. andorczyk
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) andorratar
- esperanto: (1.1) andorano
- francuski: (1.1) Andorran m
- hiszpański: (1.1) andorrano m
- kataloński: (1.1) andorrà m
- łotewski: (1.1) andorietis m
- niemiecki: (1.1) Andorraner m
- nowogrecki: (1.1) Ανδορανός m
- szwedzki: (1.1) andorran w
- węgierski: (1.1) andorrai
- włoski: (1.1) andorrano m
- źródła:
- ↑
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.