خنجر (język arabski)

(1.1) خنجر

(1.2) خنجر
- transliteracja:
- (1.1-2) ISO: ḫanǧar
- wymowa:
- (1.1-2) IPA: ['xanʒar]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) sztylet[1]
- (1.2) handżar, tradycyjny sztylet z Omanu
- odmiana:
- (1.1-2) lp خِنْجَرٌ; lm خناجر
- przykłady:
- (1.1) الخنجر هو سلاح دفاعي لا حربي. → Sztylet jest bronią defensywną, nie ofensywną.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) خنجر صغير → mały sztylet • غمد الخنجر → pochwa (futerał na broń białą)
- synonimy:
- (1.1) مدية, سكين
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla kurm. xencer, tur. hançer[2], pers. خنجر
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Arabski - Broń
- źródła:
- ↑ خنجر w: قاموس البلقاء.
- ↑
Hasło „hançer” w: Güncel Türkçe Sözlük, Türk Dil Kurumu, Ankara.
خنجر (język osmański)
.jpg.webp)
(1.1) خنجر
- wymowa:
- hancer
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) (zakrzywiony) sztylet, puginał, kordelas[1][2][3][4]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) خنجر اورمق (hancer urmak) → uderzyć / zranić sztyletem, zasztyletować[3]
- (1.1) خنجرە دوشمك (hancere düşmek) → nadziać się na sztylet, zadać sobie cios sztyletem[3]
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. خنجرلو
- przym. خنجرلو
- związki frazeologiczne:
- خنجرندن قان داملر (hancerinden kan damlar) → to rozbójnik, ale z niego łotr, dosł. krew kapie z jego sztyletu[3]
- etymologia:
- arab. خنجر (ḫanǧar)
- uwagi:
- najczęściej podawana jest wymowa hancer[1][3][4], ale spotyka się także hancar[2]
- rzadszy wariant: خنچر (hançer / hançar)
- źródła:
- 1 2
Hasło „خنجر” w: Franciscus à Mesgnien Meninski, Thesaurus linguarum orientalium Turcicæ, Arabicæ, Persicæ, t. II, nakładem autora, Wiedeń 1680-1687, s. 1950 (wg kolumn).
- 1 2
Hasło „خنجر” w: Julius Theodor Zenker, Türkisch-arabisch-persisches Handwörterbuch. Dictionnaire turc-arabe-persan, t. II, Verlag von Wilhelm Engelmann, Lipsk 1866-1876, s. 413.
- 1 2 3 4 5
Hasło „خنجر” w: Adrien Charles Barbier de Meynard, Dictionnaire turc-français, t. I, Ernest Leroux, Paryż 1881-1886, s. 713–714.
- 1 2
Mehmet Kanar, Osmanlı Türkçesi sözlüğü, s. 164.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.