зуб (język białoruski)
зубы (1.1)
- transliteracja:
- zub
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. ząb
- odmiana:
- (1.1) lp зуб, ~а, ~у, ~, ~ам, аб ~е; lm ~ы, ~о́ў, ~а́м, ~ы, ~а́мі, аб ~а́х
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) малочны зуб → ząb mleczny • пастаянны зуб → ząb stały • ляскаць зубамі → szczękać zębami
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- ні ў зуб нагой • трымацца рукамі і зубамі • узброены да зубоў • przysłowia: даронаму каню ў зубы не глядзяць, доранаму каню ў зубы не глядзяць
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
зуб (język karpatorusiński)
- transliteracja:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. ząb
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz karpatorusiński, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
зуб (język rosyjski)
зубы (1.1)
- transliteracja:
- zub
- wymowa:
- IPA: [zup]
- znaczenia:
rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski
- (1.1) anat. ząb
- (1.2) techn. u narzędzia, broni: ząb
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik зу́б зу́бы dopełniacz зу́ба зубо́в celownik зу́бу зуба́м biernik зу́б зу́бы narzędnik зу́бом зуба́ми miejscownik зу́бе зуба́х - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik зу́б зу́бья dopełniacz зу́ба зу́бьев celownik зу́бу зу́бьям biernik зу́б зу́бья narzędnik зу́бом зу́бьями miejscownik зу́бе зу́бьях - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. беззубка ż, зазубрина ż, зубчатка ż, зубянка ż, трезубец m
- przym. беззубый, зазубренный, зубной, зубастый, зубатый
- związki frazeologiczne:
- дарёному коню в зубы не смотрят → darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda • держать язык за зубами → trzymać język za zębami • око за око, зуб за зуб → oko za oko, ząb za ząb • плач и скрежет зубов → płacz i zgrzytanie zębów
- etymologia:
- prasł. *zǫbъ
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Rosyjski - Części ciała
- źródła:
зуб (język ukraiński)
зу́би (1.1)
- transliteracja:
- zub
- wymowa:
- зуб zobacz zasady wymowy ukraińskiej
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. ząb
- (1.2) techn. ząb
- odmiana:
- (1.1,1.2) [1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik зуб зу́би dopełniacz зу́ба зубі́в celownik зу́бу, зу́бові зуба́м biernik зуб зу́би narzędnik зу́бом зуба́ми miejscownik на/у зу́бі на/у зуба́х wołacz зу́бе зу́би - przykłady:
- (1.1) У дорослої людини 32 зуби. → Dorosły człowiek ma 32 zęby.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) молочний зуб → ząb mleczny • постійний зуб → ząb stały • корінний зуб → ząb trzonowy • скалити зуби → szczerzyć zęby
- synonimy:
- (1.2) зубець
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. зубець m, зубчик m, зубило n, зубильце n
- czas. зубити ndk., зубитися ndk.
- przym. зубастий, зубатий, зубний, зубовий, зубильний
- tem. słow. зубо-
- związki frazeologiczne:
- з'їсти зуби/зуби стерти → zjeść zęby • озброєний до зубів → uzbrojony po zęby • дарованому коневі в зуби не дивляться → darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda • тримати язик за зубами → trzymać język za zębami • на холоді, буває, зуб на зуб не попадає • на холоді так водиться: зуб з зубом не сходиться
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „зуб” w: Словники України online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.