воўк (język białoruski)

воўк (1.1)
transliteracja:
voŭk
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. Canis lupus[1], wilk[2]
odmiana:
(1.1)[3]
przykłady:
(1.1) Воўк мяняе шкуру, але не нораў. → Wilk zmienia skórę, ale nie obyczaje.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ваўчаня n, ваўчанё n, ваўкаўё n
forma żeńska ваўчыца ż, ваўчыха ż
przym. воўчы
związki frazeologiczne:
біты воўк • воўк у авечай шкуры • воўкам глядзець • марскі воўк • шукаць як воўк даўбешкі / шукаць як воўк доўбні • przysłowia i powiedzenia: аб воўку памоўка, а воўк тут / пра воўка памоўка, а воўк і тут • воўк ваўка нідзе яшчэ не з’еў • воўк да лесу цягня • воўк не пастух, а свіння не агародніца • воўк сабаку не радня / воўк казе не таварыш • воўк у лесе здох • воўк сабакі ні баіцца, алі зьвягі ні любя • воўка ногі кормяць • ваўкоў баяцца - у лес не хадзіць • дай божа нашаму цяляці воўка спаймаці • работа ня воўк, у лес ні ўцячэ • і воўк сыты, і козы цэлыя / і каза цэлая, і воўк сыты • чалавек чалавеку воўк
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks ssaków w języku białoruskim
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Canis lupus” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. ↑ Hasło „воўк” w: Teresa Jasińska, Albert Bartoszewicz, Kieszonkowy słownik białorusko-polski, polsko-białoruski, Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, Warszawa 2007, ISBN 978-83-214-1364-8, s. 67.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „воўк” w: slounik.org: беларускія слоўнікі і энцыкляпэдыі.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.