τύρβη (język nowogrecki)
- transliteracja:
- wymowa:
- IPA: [ˈtiɾ.vi]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. zgiełk, rwetes, hałas, wrzawa, gwar
- (1.2) fiz. turbulencja, wir
- odmiana:
- (1.1-2) F30
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) θόρυβος, φασαρία
- (1.2) τυρβασμός, στροβιλισμός
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. τυρβασμός m
- przym. τυρβώδης
- czas. τυρβάζω
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. τύρβη
- uwagi:
- źródła:
τύρβη (język starogrecki)
- transliteracja:
- túrbē
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rozgardiasz[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródłosłów dla łac. turba
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Zofia Abramowiczówna, Włodzimierz Appel, Słownik polsko-starogrecki, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2023, ISBN 978-83-231-5079-4, s. 419.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.