άβουλος (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ˈa.vu.los]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bezwolny, uległy, bierny

odmiana:

(1.1) P5

przykłady:

(1.1) Ίσως ήταν άνθρωπος έντιμος που δεν άντεχε πια να παίζει έναν άτιμο ρόλο στην Ιστορία, σαν άβουλη μαριονέτα στα χέρια μιας μισοπεθαμένης αυτοκρατορίας. → Być może był przyzwoitym człowiekiem, który nie znosił już grania haniebnej roli w Historii, jak bezwolna marionetka w rękach półmartwego cesarstwa.^[1]

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) διστακτικός, αναποφάσιστος

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. αβουλία ż, αβουλησία ż

przysł. άβουλα

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. ἄβουλος

uwagi:

źródła: