żywotnik (język polski)
żywotniki (1.1)
- wymowa:
- lp żywotnik, IPA: [ʒɨˈvɔtʲɲik], AS: [žyvotʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.; lm żywotniki
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. Thuja L.[1], rodzaj roślin iglastych z rodziny cyprysowatych; ma łuskowate liście; zob. też żywotnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żywotnik żywotniki dopełniacz żywotnika żywotników celownik żywotnikowi żywotnikom biernik żywotnik żywotniki narzędnik żywotnikiem żywotnikami miejscownik żywotniku żywotnikach wołacz żywotniku żywotniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) żywotnik japoński • żywotnik koreański • żywotnik olbrzymi • żywotnik pośredni • żywotnik zachodni
- synonimy:
- (1.1) tuja
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. żywotnikowy
- przysł. żywo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Thuja
- baskijski: (1.1) tuia
- białoruski: (1.1) туя ż
- hiszpański: (1.1) tuya ż
- nowogrecki: (1.1) τούγια ż
- rosyjski: (1.1) туя ż
- ukraiński: (1.1) туя ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.