żniwiarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈʒʲɲivʲjaʃ], AS: [žʹńivʹi ̯aš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba pracująca przy żniwach
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żniwiarz żniwiarze dopełniacz żniwiarza żniwiarzy celownik żniwiarzowi żniwiarzom biernik żniwiarza żniwiarzy narzędnik żniwiarzem żniwiarzami miejscownik żniwiarzu żniwiarzach wołacz żniwiarzu żniwiarze - przykłady:
- (1.1) Żniwiarze żęli dzisiaj żyto.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rolnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żniwo n, żniwa nmos
- forma żeńska żniwiarka ż
- przym. żniwny, żniwiarkowy, żniwiarski, żniwowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) reaper, harvester
- arabski: (1.1) حصاد
- białoruski: (1.1) жнец m
- bułgarski: (1.1) жътвар m, жетвар m
- hiszpański: (1.1) segador m
- kazachski: (1.1) орақшы, орушы, шалғышы
- łaciński: (1.1) messor m
- nowogrecki: (1.1) θεριστής m
- rosyjski: (1.1) жнец m, косарь m, косильщик m
- słowacki: (1.1) žnec m
- ukraiński: (1.1) жнець m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.