żmindak (język polski)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) st.pol. skąpiec[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik żmindak żmindacy dopełniacz żmindaka żmindaków celownik żmindakowi żmindakom biernik żmindaka żmindaków narzędnik żmindakiem żmindakami miejscownik żmindaku żmindakach wołacz żmindaku żmindacy - przykłady:
- (1.1) Sknerę zwano w staropolszczyźnie żmindą, żmindakiem lub nawet… gównojadem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) żminda
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żminda m
- zdrobn. żmindaczek m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: sknera
- źródła:
- ↑ Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 306.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.