żelatynowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʒɛlatɨ̃ˈnɔvɨ], AS: [želatỹnovy], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przym. od żelatyna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik żelatynowy żelatynowa żelatynowe żelatynowi żelatynowe dopełniacz żelatynowego żelatynowej żelatynowego żelatynowych celownik żelatynowemu żelatynowej żelatynowemu żelatynowym biernik żelatynowego żelatynowy żelatynową żelatynowe żelatynowych żelatynowe narzędnik żelatynowym żelatynową żelatynowym żelatynowymi miejscownik żelatynowym żelatynowej żelatynowym żelatynowych wołacz żelatynowy żelatynowa żelatynowe żelatynowi żelatynowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Stanowczo za dużo, zwłaszcza gdy przypomnieć, że wicepremier Tomaszewski był już obiektem polowania przy okazji afery żelatynowej[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. żelatyna ż
- przym. żelatynowaty
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) жэлацінавы
- bułgarski: (1.1) желатинов, желатинен
- rosyjski: (1.1) желатиновый
- słowacki: (1.1) želatínový
- ukraiński: (1.1) желатиновий
- źródła:
- ↑ Janina Paradowska, Polityka, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.