Żwaniec (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [ˈʒvãɲɛʦ̑], AS: [žvãńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, nad Dniestrem, miejsce zawarcia ugody między Janem Kazimierzem i Bohdanem Chmielnickim w 1653 roku; zob. też Żwaniec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Żwaniec dopełniacz Żwańca celownik Żwańcowi biernik Żwaniec narzędnik Żwańcem miejscownik Żwańcu wołacz Żwańcu - przykłady:
- (1.1) Pan Lanckoroński upierał się jeszcze czas jakiś dla fantazji, że w Żwańcu zostanie, ale zbyt był doświadczonym żołnierzem, aby nie przyznać słuszności Wołodyjowskiemu.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. żwaniecki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- ukraiński: (1.1) Жванець
- źródła:
- ↑ Henryk Sienkiewicz, Pan Wołodyjowski, rozdział 51.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.