źródleniec (język polski)
źródleniec (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) miner. odmiana aragonitu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik źródleniec źródleńce dopełniacz źródleńca źródleńców celownik źródleńcowi źródleńcom biernik źródleniec źródleńce narzędnik źródleńcem źródleńcami miejscownik źródleńcu źródleńcach wołacz źródleńcu źródleńce - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) źródleniec wapienny
- synonimy:
- (1.1) martwica wapienna, trawertyn, tuf wapienny
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) skała
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. źródełko n, źródlenie n, źródlisko n, źródlistość ż, źródło n
- czas. źródlić się ndk.
- przym. źródlany, źródłowy
- przysł. źródlisto
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. źródlany + -iec
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) travertín m
- źródła:
- ↑
Michał Arct, M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego, Wydawnictwo M. Arcta w Warszawie, Warszawa 1916.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.