štōt (język wilamowski)

štōt (1.3)
rzeczownik, rodzaj żeński
przyimek
- (2.1) przest. zamiast, na miejsce, w miejsce[1]
- odmiana:
- (1.1-3) lp štōt; lm štȳt
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. štatła n
- czas. štōtyn
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 417.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.