świński (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈɕfʲĩj̃sʲci], AS: [śfʹĩĩ ̯sʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.rozs. artyk.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) związany ze świnią, dotyczący świni

przymiotnik dzierżawczy

(2.1) należący do świni, będący jej własnością

przymiotnik jakościowy

(3.1) charakterystyczny dla świni, mający cechy świni
(3.2) pot. pejor. wyjątkowo niegodziwy, nieuczciwy
(3.3) pot. pejor. mówiący nieprzyzwoicie, wulgarnie na temat seksu
odmiana:
(1.1) (2.1)
(3.1-3)
przykłady:
(1.1) W lecznictwie jest dostępna kalcytonina ludzka, świńska i łososiowa[1].
składnia:
kolokacje:
(2.1) świński ryj • świńska skóra
(3.1) świński trucht
(3.2) świński postępek
(3.3) świński kawał
synonimy:
(2.1) świni
(3.2) podły
(3.3) sprośny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świniarka ż, świniarz mos, świnia ż, świństwo n, świntuch mos, świnka ż, świneczka ż, świniak m, świnienie n, naświnienie n, świniarnia ż, obświnienie n, świntuszek m, świntuszka ż, świntuszenie n, poświntuszenie n, świniowate nmos
czas. świnić ndk., naświnić dk., obświnić dk., świntuszyć ndk., poświntuszyć dk.
przym. świni, świntuszy, świntuszkowaty, świniowaty
przysł. świńsko
związki frazeologiczne:
biec świńskim truchtemświński blondynświński ryj • świńska morda • świńskie oczka • po świńskuświńska łacina
etymologia:
pol. świnia + -ski
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Marek Pawlikowski, Leczenie hormonami i pochodnymi hormonów, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.