śtuyh́ (język wilamowski)

śtuyh́ (1.1-2)

śtuyh́ (1.3)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ornit. bocian[1]
- (1.2) pot. ornit. bocian biały
- (1.3) bocian (narzędzie tortur)
- odmiana:
- (1.1) lp śtuyh́; lm śtuyh́ia
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ptaki
- źródła:
- ↑
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 283.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.