ślepucha (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɕlɛˈpuxa], AS: [ślepuχa]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) gw. (Warszawa)[1] gw. złodziejska[2] kura
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ślepucha ślepuchy dopełniacz ślepuchy ślepuch celownik ślepusze ślepuchom biernik ślepuchę ślepuchy narzędnik ślepuchą ślepuchami miejscownik ślepusze ślepuchach wołacz ślepucho ślepuchy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. ślepy
- rzecz. ślepie n, ślepak mos/mzw
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kura
- źródła:
- ↑ Władysław Migdał, Łukasz Migdał, Słownictwo gwarowe w hodowli zwierząt, „Wiadomości Zootechniczne”, r. XLVI, nr 3/2008, s. 60.
- ↑ Hasło „ślepucha” w: Jan Karłowicz, Słownik gwar polskich, t. V, Akademia Umiejętności, Kraków 1900, s. 346.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.