ściąga (język polski)
ściąga (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa], AS: [śćõŋga], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału; zob. też ściąga w Wikipedii
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) 3. os. lp ter. od: ściągać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ściąga ściągi dopełniacz ściągi ściąg celownik ściądze ściągom biernik ściągę ściągi narzędnik ściągą ściągami miejscownik ściądze ściągach wołacz ściągo ściągi - przykłady:
- (1.1) Posiadanie ściąg na egzaminie jest zabronione.
- (1.1) Miałaś ściągę na maturze?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) ściągawka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ściągawka ż, ciąganie n
- czas. ściągnąć dk., ściągać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) crib sheet
- baskijski: (1.1) txuleta
- francuski: (1.1) antisèche ż
- hiszpański: (1.1) chuleta ż
- niemiecki: (1.1) Spickzettel m
- nowogrecki: (1.1) σκονάκι n
- rosyjski: (1.1) шпаргалка ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.