łopian (język polski)
łopian (1.2)
- wymowa:
- IPA: [ˈwɔpʲjãn], AS: [u̯opʹi ̯ãn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. Arctium L.[1], rodzaj roślin z rodziny astrowatych; zob. też łopian w Wikipedii
- (1.2) bot. roślina z rodzaju łopian (1.1)
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łopian łopiany dopełniacz łopianu łopianów celownik łopianowi łopianom biernik łopian łopiany narzędnik łopianem łopianami miejscownik łopianie łopianach wołacz łopianie łopiany - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) reg. dziady[2], rzep[2]
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Łopian m, Łopianów m, Łopianka ż
- zgrub. łopuch m
- przym. łopianowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Rośliny
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) burdock
- rosyjski: (1.1) лопух m
- ukraiński: (1.1) лопух m
- wilamowski: (1.1) kłatt ż; (1.2) kłatt ż
- włoski: (1.1) bardana ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.