łaps (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. pogard. policjant, milicjant, tajniak
(1.2) pot. ktoś niegodziwy

wykrzyknik

(2.1) nagłe złapanie, pochwycenie czegoś[1]
odmiana:
(1.1-2)
(2.1) nieodm.
przykłady:
(2.1) Wparowała do klasy, nawet obecności nie sprawdziła, tylko od razu – łaps za gąbkę, żeby zetrzeć pozostałości po angielskim.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gliniarz, pała
(1.2) łajdak, łobuz
(2.1) łap, łabas
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
forma alternatywna względem łap, por. słc. laps
(1.1) od (2.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Mirosław Bańko, Słownik onomatopei czyli wyrazów dźwięko- i rucho-naśladowczych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978-83-01-15799-9, s. 106.
  2. ↑ Dariusz Rekosz „Czarny Maciek i Wieża Śmierci”, ISBN 8377472678

łaps (język jaćwieski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zool. lis[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ostatecznie z praindoeur. *wel- → kraść
por. łot. lapsa
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zigmas Zinkevičius, „Lenkų-jotvingių žodynėlis?“, Baltistica, t. 21, cz. 1, 1985, s. 75.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.