łaźbienie (język polski)
łaźbienie (1.1)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [waʑˈbʲjɛ̇̃ɲɛ], AS: [u̯aźbʹi ̯ė̃ńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• -ni…• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) daw. rzecz. odczas. od łaźbić
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik łaźbienie dopełniacz łaźbienia celownik łaźbieniu biernik łaźbienie narzędnik łaźbieniem miejscownik łaźbieniu wołacz łaźbienie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) łaźbienie pszczół • pora łaźbienia
- synonimy:
- (1.1) miodobranie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. łaźbić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „łaźbienie” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H-M, Warszawa 1900–1927, s. 803.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.