łąkotka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [wɔ̃ŋˈkɔtka], AS: [u̯õŋkotka], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) anat. chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego; zob. też łąkotka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik łąkotka łąkotki dopełniacz łąkotki łąkotek celownik łąkotce łąkotkom biernik łąkotkę łąkotki narzędnik łąkotką łąkotkami miejscownik łąkotce łąkotkach wołacz łąkotko łąkotki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) uszkodzona łąkotka • uraz łąkotki • łąkotka kolanowa • łąkotka żuchwowa
- synonimy:
- (1.1) łękotka, menisk
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. łękotkowy, łąkotkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: łękotka
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.