épilogue (język francuski)

wymowa:
IPA: /e.pi.lɔg/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) epilog[1]

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp ter. trybu oznajmującego od épiloguer
(2.2) 3. os. lp ter. trybu oznajmującego od épiloguer
(2.3) 1. os. lp ter. trybu łącznego od épiloguer
(2.4) 3. os. lp ter. trybu łącznego od épiloguer
(2.5) 2. os. lp trybu rozkazującego od épiloguer
odmiana:
(1.1) lp épilogue; lm épilogues
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. épilogueur, épilogueuse
czas. épiloguer
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jolanta Sikora Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski polsko-francuski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2010, ISBN 978-83-214-1462-1, s. 254.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.