äsen (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈɛːzn̩]

​

znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) łow. paść się (np. o jeleniach)

odmiana:

(1.1)^[1] äs|en (äst), äste, geäst (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) fressen

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Äsen n, Aas n

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) Termin äsen odnosi się do czynności jedzenia przez zwierzynę płową^[2].

źródła: