ß (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [s] IPA: [ɛsˈtsɛt]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) jęz. ß, litera alfabetu
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik das ß die ß
pot. die ßs[1]dopełniacz des ß
pot. des ßs[1]der ß
pot. der ßscelownik dem ß den ß
pot. den ßsbiernik das ß die ß
pot. die ßs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Eszett n, scharfes S
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Buchstabe
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śwn. ſ + śwn. ʒ[1]
- uwagi:
- W szwajcarskiej odmianie języka niemieckiego nie używa się ß, lecz podwójnej litery s (ss)[2].
- źródła:
- 1 2 3
Hasło „sz_Buchstabe” w: Duden Onlinewörterbuch, Bibliographisches Institut., dostęp 27.01.2023 - ↑ Artur Dariusz Kubacki, Pluricentryzm w niemieckim języku standardowym i specjalistycznym, „Comparative Legilinguistics” nr 17/2014, s. 170.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.