ز ي ف

Arabic

Root

ز ي ف • (z-y-f) (obsolete)

  1. related to having something elegant hanging at the border

Derived terms

  • Form I: زَافَ (zāfa, “to drag an elegant tail behind oneself; to walk in a proud fashion”)
  • Form V: تَزَيَّفَ (tazayyafa, “to adorn oneself”)
    • Verbal noun: تَزَيُّف (tazayyuf)
    • Active participle: مُتَزَيِّف (mutazayyif)

References

  • Dozy, Reinhart Pieter Anne (1881) “ز ي ف”, in Supplément aux dictionnaires arabes‎ (in French), volume 1, Leiden: E. J. Brill, page 619
  • Fraenkel, Siegmund (1886) Die aramäischen Fremdwörter im Arabischen (in German), Leiden: E. J. Brill, pages 195–196
  • Freytag, Georg (1833) “ز ي ف”, in Lexicon arabico-latinum praesertim ex Djeuharii Firuzabadiique et aliorum Arabum operibus adhibitis Golii quoque et aliorum libris confectum‎ (in Latin), volume 2, Halle: C. A. Schwetschke, page 270
  • Kazimirski, Albin de Biberstein (1860) “ز ي ف”, in Dictionnaire arabe-français contenant toutes les racines de la langue arabe, leurs dérivés, tant dans l’idiome vulgaire que dans l’idiome littéral, ainsi que les dialectes d’Alger et de Maroc‎ (in French), volume 1, Paris: Maisonneuve et Cie, pages 1032–1033
  • Lane, Edward William (1863) “ز ي ف”, in Arabic-English Lexicon‎, London: Williams & Norgate, page 1277
  • Wehr, Hans with Kropfitsch, Lorenz (1985) “ز ي ف”, in Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart‎ (in German), 5th edition, Wiesbaden: Otto Harrassowitz, published 2011, →ISBN, page 541
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.