τυλίγω

Greek

Etymology

Inherited from Byzantine Greek τυλίγω, from the Hellenistic Koine Greek τυλίσσω (tulíssō).

Pronunciation
  • IPA(key): /tiˈli.ɣo/
  • Hyphenation: τυ‧λί‧γω

Verb

τυλίγω • (tylígo) active (past τύλιξα, passive τυλίγομαι, p‑past τυλίχτηκα, ppp τυλιγμένος)

  1. to roll, coil, wind
  2. to roll up, wind up

Conjugation
τυλίγω   τυλίγομαι
Active voice ➤ Passive voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤ Present Dependent
1 sg τυλίγω τυλίξω τυλίγομαι τυλιχτώ
2 sg τυλίγεις τυλίξεις τυλίγεσαι τυλιχτείς
3 sg τυλίγει τυλίξει τυλίγεται τυλιχτεί
1 pl τυλίγουμε, [‑ομε] τυλίξουμε, [‑ομε] τυλιγόμαστε τυλιχτούμε
2 pl τυλίγετε τυλίξετε τυλίγεστε, τυλιγόσαστε τυλιχτείτε
3 pl τυλίγουν(ε) τυλίξουν(ε) τυλίγονται τυλιχτούν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤ Imperfect Simple past
1 sg τύλιγα τύλιξα τυλιγόμουν(α) τυλίχτηκα
2 sg τύλιγες τύλιξες τυλιγόσουν(α) τυλίχτηκες
3 sg τύλιγε τύλιξε τυλιγόταν(ε) τυλίχτηκε
1 pl τυλίγαμε τυλίξαμε τυλιγόμασταν, (‑όμαστε) τυλιχτήκαμε
2 pl τυλίγατε τυλίξατε τυλιγόσασταν, (‑όσαστε) τυλιχτήκατε
3 pl τύλιγαν, τυλίγαν(ε) τύλιξαν, τυλίξαν(ε) τυλίγονταν, (τυλιγόντουσαν) τυλίχτηκαν, τυλιχτήκαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤ Continuous Simple
1 sg θα τυλίγω ➤ θα τυλίξω ➤ θα τυλίγομαι ➤ θα τυλιχτώ ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα τυλίγεις, … θα τυλίξεις, … θα τυλίγεσαι, … θα τυλιχτείς, …
Perfect aspect ➤ Perfect aspect
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … τυλίξει
  έχω, έχεις, … τυλιγμένο, ‑η, ‑ο ➤		   έχω, έχεις, … τυλιχτεί
  είμαι, είσαι, … τυλιγμένος, ‑η, ‑ο ➤
Past perfect ➤   είχα, είχες, … τυλίξει
  είχα, είχες, … τυλιγμένο, ‑η, ‑ο		   είχα, είχες, … τυλιχτεί
  ήμουν, ήσουν, … τυλιγμένος, ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … τυλίξει
  θα έχω, θα έχεις, … τυλιγμένο, ‑η, ‑ο		   θα έχω, θα έχεις, … τυλιχτεί
  θα είμαι, θα είσαι, … τυλιγμένος, ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg τύλιγε τύλιξε, τύλιχ' 1 — τυλίξου
2 pl τυλίγετε τυλίξτε, τυλίχτε2 τυλίγεστε τυλιχτείτε
Other forms Active voice Passive voice
Present participle➤ τυλίγοντας ➤ —
Perfect participle➤ έχοντας τυλίξει ➤ τυλιγμένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form➤ τυλίξει τυλιχτεί
Notes  
 
Appendix:Greek verbs		  1. Colloquial apocopic perfective imperative + accusative of article & noun or weak pronouns e.g. τύλιχ' το ("wrap it!")
 2. Colloquial.
 • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.
  • αξετύλιχτος (axetýlichtos, “not unwrapped”)
  • ατύλιγος (atýligos, “not rolled up”)
  • ατύλιχτος (atýlichtos, “not rolled up”)
  • ξετυλίγω (xetylígo)
  • ξετυλίγω (xetylígo, “to uncoil”)
  • ξετύλιγμα n (xetýligma)
  • περιτυλίγω (peritylígo, “to wrap up”)
  • περιτυλίσσω (peritylísso, “to wrap up”)
  • περιτύλιγμα n (peritýligma, “wrapping, wrapper”)
  • τυλιγαδιάζω (tyligadiázo) (vernacular)
  • τυλιγάδι n (tyligádi) (vernacular)
  • τύλιγμα n (týligma, “winding”)
  • τυλιγμένος (tyligménos, participle)
  • τυλιχτός (tylichtós)
  • and see: εκτυλίσσω (ektylísso, “to uncoil”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.