προίκα

Greek

Etymology

From Ancient Greek προίξ (proíx).

Noun

προίκα • (proíka) f (plural προίκες)

  1. dowry (cash, goods or property exchanged at time of marriage)
    Synonym: προίξ (proíx)
    Coordinate term: ("dower") αντιπροίκι (antiproíki)
  2. (figuratively) capital necessary to properly operate something

Declension
declension of προίκα
case     \     number singular plural
nominative προίκα • προίκες •
genitive προίκας • προικών •
accusative προίκα • προίκες •
vocative προίκα • προίκες •
  • απροίκιστος (aproíkistos, “portionless, unendowed”, adjective)
  • άπροικος (áproikos, “dowryless”, adjective)
  • προικίζω (proikízo, “to provide a dowry”)
  • προικιό (proikió, “dowry, trousseau”)
  • προίκιση f (proíkisi, “endowment”)
  • προικισμένος (proikisménos, “endowed”, adjective)
  • προικοδότηση f (proikodótisi, “endowment”)
  • προικοδοτώ (proikodotó, “to provide a dowry”)
  • προικοθήρας m (proikothíras, “fortune hunter”)
  • προικοθηρώ (proikothiró, “to see4k a large dowry”)
  • προικοσύμφωνο n (proikosýmfono, “marriage contract”)
  • προικώος (proikóos, “of a dowry, dotal”, adjective)

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.