απορώ

Greek

Etymology

From Ancient Greek ἀπορέω (aporéō), from ἄπορος (áporos, “impassable, hard, difficult”).

Pronunciation
  • IPA(key): /apoˈɾo/
  • Hyphenation: α‧πο‧ρώ

Verb

απορώ • (aporó) (past απόρησα, passive —, ppp απορημένος)

  1. (intransitive) to be puzzled, be bewildered, be perplexed, wonder (at)
    Synonyms: αναρωτιέμαι (anarotiémai), διερωτώμαι (dierotómai)
    Είναι να απορεί κανείς πώς κοιμάται με τέτοιο θόρυβο. ― Eínai na aporeí kaneís pós koimátai me tétoio thóryvo. ― One can only wonder at how he sleeps with such noise.
    Απορώ! Δεν αισθάνεται τύψεις γι’ αυτό που έκανε; ― Aporó! Den aisthánetai týpseis gi’ aftó pou ékane? ― I wonder! Doesn't he feel any guilt for what he did?
  2. (intransitive) to be surprised, be at a loss, marvel at, not be able to believe
    Synonym: εκπλήσσομαι (ekplíssomai)
    Απορώ ποιο δρόμο να πάρω. ― Aporó poio drómo na páro. ― I'm at a loss as to which road to take.
    Απορώ με το θράσος σου! ― Aporó me to thrásos sou! ― I can't believe your cheek!

Conjugation
απορώ   (active forms only plus passive perfect participle)
Active voice ➤
Indicative mood ➤ Imperfective aspect ➤ Perfective aspect ➤
Non-past tenses ➤ Present ➤ Dependent ➤
1 sg απορώ απορήσω
2 sg απορείς απορήσεις
3 sg απορεί απορήσει
1 pl απορούμε απορήσουμε, [-ομε]
2 pl απορείτε απορήσετε
3 pl απορούν(ε) απορήσουν(ε)
Past tenses ➤ Imperfect ➤ Simple past ➤
1 sg απορούσα απόρησα
2 sg απορούσες απόρησες
3 sg απορούσε απόρησε
1 pl απορούσαμε απορήσαμε
2 pl απορούσατε απορήσατε
3 pl απορούσαν(ε) απόρησαν, απορήσαν(ε)
Future tenses ➤ Continuous ➤ Simple ➤
1 sg θα απορώ ➤ θα απορήσω ➤
2,3 sg, 1,2,3 pl θα απορείς, … θα απορήσεις, …
Perfect aspect ➤
Present perfect ➤   έχω, έχεις, … απορήσει    είμαι, είσαι, … απορημένος, ‑η, ‑ο ➤ (also passive voice)
Past perfect ➤   είχα, είχες, … απορήσει    ήμουν, ήσουν, … απορημένος , ‑η, ‑ο
Future perfect ➤   θα έχω, θα έχεις, … απορήσει    θα είμαι, θα είσαι, … απορημένος , ‑η, ‑ο
Subjunctive mood ➤ Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας).
Imperative mood ➤ Imperfective aspect Perfective aspect
2 sg — απόρησε
2 pl απορείτε απορήστε
Other forms
Active present participle ➤   απορώντας ➤
Active perfect participle ➤   έχοντας απορήσει ➤
Passive perfect participle ➤ απορημένος, ‑η, ‑ο ➤
Nonfinite form ➤   απορήσει
Notes  
 
Appendix:Greek verbs		  • (…) optional or informal.   […] rare.   {…} learned, archaic.
 • Multiple forms are shown in order of reducing frequency.
 • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive.
  • see: απορία f (aporía, “bewilderment, confusion, question”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.