Zygmunt Siewiński
major taborów
Pełne imię i nazwisko

Zygmunt Aleksander Siewiński

Data i miejsce urodzenia

23 lutego 1895
Ostrów

Data i miejsce śmierci

1940
Charków

Przebieg służby
Lata służby

1914–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

5 Dywizjon Taborów

Stanowiska

I zastępca dowódcy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Zygmunt Aleksander Siewiński (ur. 23 lutego 1895 w Ostrowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major taborów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.

Życiorys

Urodził się 23 lutego 1895 we wsi Ostrów, w ówczesnym powiecie sokalskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Antoniego i Zofii z Gruszczyńskich. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Buczaczu, w którym w 1913 złożył maturę. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Jako uczeń gimnazjum, a następnie student, był aktywnym członkiem Drużyn Polowych Sokoła, IX Polskiej Drużyny Strzeleckiej oraz organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie".

10 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 13. kompanii IV batalionu 3 Pułku Piechoty. W szeregach tego pułku walczył w Karpatach. W maju 1915 został przeniesiony do 4 Pułku Piechoty, a 20 grudnia tego roku do 2 Pułku Ułanów. Dwukrotnie ranny podczas walk. W 1916 został przeniesiony do służby werbunkowej. 9 kwietnia 1917 był odnotowany w Komisariacie Werbunkowym do WP we Włocławku i przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. W lipcu 1917, w trakcie kryzysu przysięgowego, odmówił złożenia przysięgi i został internowany. Po kilku tygodniach uciekł z internowania i został aresztowany w Rzeszowie, a następnie wcielony do Pułku Strzelców Nr 20. W Jogendorfie ukończył kurs oficerski. W listopadzie 1918 został internowany przez Ukraińców i osadzony w obozie w Jazłowcu.

W kwietniu 1919, po uwolnieniu z niewoli, wstąpił do Wojska Polskiego i został przydzielony do 4 Dywizji Piechoty, w której szeregach walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej. 17 lipca 1919 jako oficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 lipca 1919 podporucznikiem wojsk taborowych. Służył wówczas w Inspektoracie Wojsk Taborowych. 18 sierpnia tego roku został przydzielony do Dowództwa Taborów 5 Brygady Jazdy. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 6 Dywizjonie Wojsk Taborowych we Lwowie. Później został przeniesiony do 10 Dywizjonu Taborów w Przemyślu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 2. lokatą w korpusie oficerów taborowych, a 31 marca 1924 mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 2. lokatą w korpusie oficerów taborowych. Z dniem 1 października 1925, w związku z wprowadzeniem nowej organizacji wojsk taborowych, został czasowo ewidencyjnie przydzielony do kadry oficerów taborowych, do czasu przeniesienia do innego korpusu osobowego. W lutym 1926 został przydzielony z 10 Szwadronu Taborów do Powiatowej Komendy Uzupełnień Pińczów na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika I referatu administracji rezerw. W listopadzie 1927 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łańcut na stanowisko kierownika II referatu poborowego. We wrześniu 1930 został przeniesiony do 5 Dywizjonu Taborów w Bochni , a w czerwcu 1934 do Kierownictwa Zaopatrzenia Taborów w Warszawie. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 4. lokatą w korpusie oficerów taborowych. W tym samym roku wrócił do 5 Dywizjonu Taborów na stanowisko zastępcy dowódcy, a w następnym wyznaczony na stanowisko I zastępcy dowódcy dywizjonu.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 482.
  2. ↑ Sprawozdanie 1913 ↓, s. 86, 104.
  3. 1 2 3 4 5 6 Siewiński Zygmunt Aleksander. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2023-12-17].
  4. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919 roku, poz. 2713.
  5. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 89 z 20 września 1919 roku, poz. 3241.
  6. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 396.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1037, 1040.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 947, 950.
  9. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 283.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 177.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 109 z 21 października 1925 roku, s. 587.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 4, 19.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 317.
  14. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 519, 523.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 20.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 284, 787.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 169.
  18. ↑ Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 384, tu błędnie jako Zygmunt Artur Siewiński.
  19. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 275.
  20. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 831.
  21. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  22. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
  23. ↑ M.P. z 1931 r. nr 132, poz. 199.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 11 listopada 1931 roku, s. 369.
  25. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 284.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938, s. 25.
  27. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 97.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1937, s. 9.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.