Zygmunt Semerga
Zygmunt Goszczyński
pułkownik
Pełne imię i nazwisko

Zygmunt Antoni Semerga

Data i miejsce urodzenia

4 marca 1896
Śniatyn

Data śmierci

18 lutego 1979

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

216 pułk strzelców
48 pułk piechoty
54 pułk piechoty

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Zygmunt Antoni Semerga, ps. „Zygmunt Goszczyński” (ur. 4 marca 1896 w Śniatynie, zm. 18 lutego 1979) – pułkownik Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 4 marca 1896 w Śniatynie, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Marii z Dutczaków.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 3. kompanii I baonu 4 pułku piechoty Legionów Polskich. 1 sierpnia 1915 został ranny w bitwie pod Jastkowem. 24 maja 1918 został wykazany, w stopniu plutonowego, w indeksie legionistów przekazanym do Centralnego Urzędu Ewidencyjnego przez c. i k. Komendę marszałka polnego porucznika Schillinga (niem. kommando FML Schilling).

17 października 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich pełniący służbę w 31 pułku piechoty został mianowany z dniem 1 listopada 1919 podporucznikiem w piechocie. W szeregach tego pułku walczył na wojnie z bolszewikami, a za wykazane męstwo został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po zakończeniu wojny kontynuował służbę wojskową w macierzystym pułku jako oficer zawodowy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1489. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1924 został przydzielony z 31 pp do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łask w Sieradzu na stanowisko oficera instrukcyjnego. W marcu 1926, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, wrócił do macierzystego pułku w Łodzi. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 130. lokatą. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 54 pułku piechoty w Tarnopolu na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu, a w październiku 1931 na stanowisko obwodowego komendanta Przysposobienia Wojskowego. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 17. lokatą w korpusie oficerów. W marcu 1939 pełnił służbę w 51 pułku piechoty w Brzeżanach na stanowisku I zastępcy dowódcy pułku.

W trzeciej dekadzie sierpnia 1939 objął dowództwo 216 pułku strzelców i na jego czele walczył w kampanii wrześniowej. Do zakończenia II wojny światowej był internowany na terytorium Królestwa Węgier. Był tam członkiem grupy polskich oficerów powiązanej z Komendą Obrońców Polski w Lublinie. Po zakończeniu wojny wrócił do kraju i został przyjęty do Ludowego Wojska Polskiego. Dowodził 48 pułkiem piechoty, a następnie 54 pułkiem piechoty w Mrągowie.

Zmarł 18 lutego 1979. Został pochowany na cmentarzu parafii św. Mikołaja przy ul. Mickiewicza 5 w Chrzanowie. W tym samym grobie została pochowana Anna Semerga (1898–1965), nauczycielka.

Był żonaty, miał troje dzieci: Wacławę (ur. 20 września 1922), Mariana (1924–1998), architekta i Krystynę (ur. 26 marca 1931).

Ordery i odznaczenia

25 czerwca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości ponownie rozpatrzył jego wniosek lecz Krzyża Niepodległości z Mieczami nie przyznał.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-07-12]..
  2. 1 2 Kolekcja ↓, s. 1.
  3. ↑ Żołnierze Niepodległości : Semerga Zygmunt. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-07-12].
  4. ↑ VI Lista strat 1916 ↓, s. 26.
  5. ↑ Żołnierze Niepodległości : Goszczyński Zygmunt. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2022-07-12].
  6. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919, poz. 3679, jako Zygmunt Goszczyński.
  7. ↑ Libert 1928 ↓, s. 40.
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 111, 864.
  9. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 63.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 215, 417, jako Goszczyński-Semerga.
  11. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 63, jako Goszczyński-Semerga.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 120 z 12 listopada 1924, s. 671.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 200, 361, 1339.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 marca 1926. Dodatek „Obsada personalna przysposobienia wojskowego”, s. 8.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 21 lutego 1928, s. 46.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928, s. 137.
  17. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 68, 183.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929, s. 211.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931, s. 343.
  20. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 33, 582.
  21. ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 24.
  22. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 23.
  23. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 467.
  24. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 16.
  25. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 607.
  26. ↑ Dalecki 1989 ↓, s. 33, 47, 169–171, 210, 239, 351, 370, 377, 389.
  27. 1 2 Tomkiewicz 2018 ↓, s. 603.
  28. ↑ Matusak 2013 ↓, s. 313.
  29. ↑ Żurawlow 2011 ↓, s. 43.
  30. 1 2 3 śp. ZYGMUNT SEMERGA. Parafia rzymskokatolicka św. Mikołaja w Chrzanowie. [dostęp 2022-07-12]..
  31. ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
  32. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 9.
  33. ↑ M.P. z 1932 r. nr 92, poz. 124.
  34. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 4 lipca 1932, s. 331.
  35. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 3.
  36. ↑ M.P. z 1934 r. nr 64, poz. 97.
  37. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 19 marca 1934, s. 121.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.