Zygmunt Pistl
pułkownik dyplomowany pilot
Data i miejsce urodzenia

17 maja 1897
Przemyśl

Data i miejsce śmierci

20 listopada 1981
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Cesarscy i królewscy strzelcy polni
Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF

Jednostki

2 pułk lotniczy
Centralna Szkoła Podoficerów Pilotów Lotnictwa
Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa
6 pułk lotniczy
1 pułk lotniczy
dywizjon 309

Stanowiska

dowódca dywizjonu
zastępca dowódcy pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Zygmunt Pistl (ur. 17 maja 1897 w Przemyślu, zm. 20 listopada 1981 w Londynie) – pułkownik dyplomowany pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii.

Życiorys

Urodził się 17 maja 1897 w Przemyślu. Ukończył 4 klasową c.k. Niższą Wojskową Szkołę Realną w Łobzowie k. Krakowa. Naukę kontynuował w Szkole Realnej w Jarosławiu, gdzie ukończył 5 klasę. W latach 1912–1915 uczęszczał do Szkoły Kadetów, najpierw we Lwowie, a potem w Brnie. 15 marca 1915 roku, po ukończeniu Szkoły Kadetów, został mianowany chorążym oraz otrzymał przydział na dowódcę plutonu w c. i k. 70 pułku piechoty. Od 3 maja tego samego roku był już dowódcą kompanii. 2 września 1915 roku został ranny. 30 października 1915 roku, po opuszczeniu szpitala, ponownie został dowódcą kompanii marszowej. Ukończył szkołę karabinów maszynowych. Dowodził nimi na froncie w baonie szturmowym 34 Dywizji Piechoty. Od 1 października 1917 roku do 4 października 1918 roku był adiutantem baonu szturmowego. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 sierpnia 1917. W latach 1916–1918 jego oddziałem macierzystym był Batalion Strzelców Polnych Nr 14.

23 października 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. W stopniu porucznika walczył w 11 pułku piechoty. Za okazane męstwo odznaczono go Krzyżem Walecznych.

28 maja 1921 roku został skierowany do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotnictwa. Szkołę ukończył jako obserwator i otrzymał przydział do 2 pułku lotniczego w Krakowie. W pułku był m.in. adiutantem II dyonu lotniczego oraz adiutantem pułku. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów aeronautycznych, a następnie mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku.

Od 20 sierpnia 1923 roku do października 1925 roku był dowódcą 6 eskadry wywiadowczej w Krakowie. Od 1 maja 1926 roku przebywał na kursie pilotażu w Szkole Pilotów w Bydgoszczy. W listopadzie 1926 roku powrócił do macierzystego pułku. W 1928 roku był oficerem w kadrze Centralnej Szkoły Podoficerów Pilotów Lotnictwa w Bydgoszczy. Był także wykładowcą w tamtejszym Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa. 7 listopada 1930 roku został dyrektorem nauk Centrum Wyszkolenia Podoficerów Lotnictwa w Bydgoszczy. Funkcję dyrektora nauk pełnił do 22 grudnia 1931 roku po czym został przeniesiony do 6 pułku lotniczego we Lwowie na stanowisko dowódcy I dywizjonu lotniczego. Został awansowany do stopnia majora aeronautyki ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku. Dywizjonem dowodził do listopada 1935 roku. Mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku i 7. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa. W latach 1937–1938 był słuchaczem II Kursu Wyższej Szkoły Lotniczej w Warszawie. Od 1939 roku był zastępcą dowódcy 1 pułku lotniczego w Warszawie.

We wrześniu 1939 roku znalazł się w Rumunii, gdzie do marca 1940 roku był szefem Wydziału Informacji Polskiej Ewakuacyjnej Placówki Lotniczej w Bukareszcie. Z chwilą zakończenia akcji ewakuacyjnej wyjechał do Francji. Tam 18 marca 1940 roku otrzymał przydział do Centrum Wyszkolenia Lotniczego w Lyon-Bron na stanowisko przewodniczącego komisji segregacyjnej. Po upadku Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii.

Podczas II wojny światowej był oficerem Polskich Sił Powietrznych w Anglii. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy P-0475. Od 8 października 1940 roku dowodził 309 Dywizjonem Ziemi Czerwieńskiej. W 1943 roku pełnił służbę w Inspektoracie Polskich Sił Powietrznych w Londynie. Był członkiem Komisji powołanej do zbadania katastrofy lotniczej w Gibraltarze, w której zginął generał Władysław Sikorski.

Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był prezesem Koła Londyn Stowarzyszenia Polskich Lotników. Zmarł 20 listopada 1981 roku w Londynie.

Ordery i odznaczenia

  • czechosłowacka Odznaka Obserwatora (1929)
  • rumuńska Odznaka Pilota (1929)

Przypisy

  1. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 111.
  2. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 117.
  3. ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 155.
  4. ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 500.
  5. ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 668.
  6. 1 2 Ranglisten 1918 ↓, s. 849.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 945.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 863.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 549.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 715.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 861.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 50 z 24 listopada 1926 roku, s. 416.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 541.
  14. ↑ Arkadiusz Kaliński: Bydgoskie lotnisko w latach 1916–1939 (cz. 2) [w:] Kronika Bydgoska XX.
  15. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 744.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 229.
  17. ↑ Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 378.
  18. 1 2 Krzystek 2012 ↓, s. 455.
  19. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 773.
  20. ↑ 309. Dywizjon Ziemi Czerwieńskiej. sww.w.szu.pl. [dostęp 2017-05-29].
  21. ↑ Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 42, s. 99, Grudzień 1981. Koło Lwowian w Londynie.
  22. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 9, Nr 2 z 31 grudnia 1975.
  23. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 205.
  24. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  25. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 50 z 24 listopada 1926 roku, s. 410.
  26. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 367.
  27. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 368.

Bibliografia

  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
  • Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
  • Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2004. ISBN 978-83-7188-691-1.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
  • Przemyski Słownik Biograficzny, tom 1, red. L. Fac, T. Pudłocki, Przemyśl 2009.
  • Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940–1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  • Zygmunt Pistl. listakrzystka.pl. [dostęp 2017-06-29].
  • Józef Zieliński,Tadeusz Krzystek - Commanders of the Polish Air Force Squadrons in the West.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.