Zwierzęta futerkowe – zwierzęta hodowlane lub dzikie z gatunków ssaków, np. zające, króliki, susły, piżmaki, borsuki, foki, kangury, małpy, lisy, szynszyle, sobole, nutrie, psy, koty - łącznie około 170 gatunków, utrzymywane głównie w celu produkcji surowca dla przemysłu futrzarskiego, a także mięsnego i włókienniczego. Przy czym futra zwierząt żyjących na wolności są delikatniejsze od futer zwierząt hodowlanych.
Wyczerpujące się zasoby populacji dzikich zwierząt zapoczątkowały chów w niewoli, a także hodowlę. W 1893 r. uzyskano w Kanadzie srebrzystą odmianę lisa. Od 1923 r. hoduje się szynszyle.
W polskim ustawodawstwie do zwierząt futerkowych zaliczane są:
- lis pospolity (Vulpes vulpes)
- lis polarny (Alopex lagopus)
- norka amerykańska (Neovison vison syn. Mustela vison)
- tchórz zwyczajny (Mustela putorius)
- jenot (Nyctereutes procyonoides)
- nutria (Myocastor coypus)
- szynszyla mała (Chinchilla lanigera)
- królik europejski (Oryctolagus cuniculus).
Wykorzystywanie futer zwierząt do produkcji odzieży jest krytykowane przez obrońców środowiska naturalnego ze względu na często niehumanitarne warunki hodowli lub okrutne metody uśmiercania zwierząt.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 futerkowe zwierzęta, [w:] Oxford. Wielka Encyklopedia Świata, t. IV, 2004, s. 246, ISBN 83-7325-540-0, ISBN 83-7325-544-3.
- ↑ Art. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1099/2009 z dnia 24 września 2009 r. w sprawie ochrony zwierząt podczas ich uśmiercania. (pdf)
- 1 2 futro, [w:] Oxford. Wielka Encyklopedia Świata, t. IV, 2004, s. 246, ISBN 83-7325-540-0, ISBN 83-7325-544-3.
- ↑ Art. 2 Ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz.U. z 2021 r. poz. 36).