Zuzanna Araszkiewicz

Zuzanna Araszkiewicz w 1991 roku
Imię i nazwisko urodzenia

Zuzanna Dieuleveut Kaulek

Data i miejsce urodzenia

3 lipca 1919
Warszawa

Data i miejsce śmierci

24 stycznia 2000
Warszawa

Miejsce spoczynku

Cmentarz Wojskowy
na Powązkach

Zawód, zajęcie

lekarz internista

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

dr hab.

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Zuzanna Araszkiewicz (ur. 3 lipca 1919 w Warszawie, zm. 24 stycznia 2000 tamże) – polska lekarka, internistka, doktor habilitowana nauk medycznych, docent w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie.

Życiorys

Ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego w 1946 roku. I specjalizacja w 1953 roku, II specjalizacja w 1959 roku, doktorat w 1965 roku, habilitacja w 1976 roku.

Po ukończeniu studiów pracowała jako lekarz stażysta w Klinice Gastrologicznej Akademii Medycznej w Warszawie, następnie – w latach 1949–1953 – jako asystent-wolontariusz w I Klinice Chorów Wewnętrznych na tejże uczelni. Od 1953 roku pracowała w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie, gdzie była kolejno asystentem, starszym asystentem i adiunktem, a od 1978 roku – docentem.

Jednocześnie pracowała w Lecznicy Ministerstwa Zdrowia w Warszawie (1952–1957) i Przychodni Przyklinicznej Instytutu Gruźlicy w Warszawie (od 1967 roku). Była wykładowczynią w Studium Doskonalenia Lekarzy w Warszawie (1953–1961), w Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego (1975–1981) i na II Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie (od 1983 roku).

W 1972 roku przebywała na stażu naukowym w Centre du Métabolisme Phosphocalique w Paryżu.

Zajmowała się głównie metabolizmem wapnia, zaburzeniami w chorobach nerek i tarczycy w czasie unieruchomienia, a zwłaszcza pod wpływem stosowania leków przeciwprątkowych i cytostatycznych. Była autorką lub współautorką 51 prac naukowych. W bazie US National Library of Medicine. National Institutes of Health znajdują się referencje do 47 prac z lat 1960-1992.

W latach 80. wspierała działalność opozycji demokratycznej w PRL. Udostępniała swoje mieszkanie i samochód na cele tych działań. W 1982 roku, w czasie stanu wojennego odegrała ważną rolę w przeniesieniu Elżbiety Regulskiej z obozu internowania w Gołdapi do szpitala, gdzie była lekarką, na podstawie jej nieprawdziwej diagnozy.

Życie prywatne

Zuzanna Dieuleveut-Kaulek była jednym z dwojga dzieci Jeana Luciena Dieuleveut-Kauleka (1871–1941, nauczyciela języka francuskiego Romaina Gary'ego, o czym Gary pisze w książce Obietnica poranka (La promesse de l'aube), 1960, wydanie polskie w 1964 roku) i Łucji z domu Piskorskiej (1886–1935), córki Wacława Piskorskiego i siostry m.in. Leonarda Piskorskiego i Tomasza Piskorskiego.

Zuzanna Dieuleveut-Kaulek wyszła za mąż za Stanisława Araszkiewicza (przedwojennego posła, powojennego wiceministra), z którym miała syna Andrzeja (ur. w 1947 roku).

Po śmierci została pochowana w Alei Zasłużonych (w grobie, w którym już wcześniej leżał jej mąż) na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 32A-tuje-16).

Przypisy

  1. Dr hab. Zuzanna Araszkiewicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-12-17].
  2. Kto jest kim w polskiej medycynie – informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1987, s. 37. ISBN 83-223-2339-5.
  3. Spis publikacji Zuzanny Araszkiewicz w bazie US National Library of Medicine. National Institutes of Health. [dostęp 2011-12-17].
  4. Romain Gary: Obietnica poranka. Mediasat Poland, 2004, seria: Kolekcja Gazety WyborczejXX wiek, tom 26. ISBN 83-89651-75-0.
  5. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.