Zofia Lejmbach
Data i miejsce urodzenia

16 września 1901
Mińsk

Data śmierci

5 września 1995

Zawód, zajęcie

lekarz

Odznaczenia

Zofia Lejmbach (ur. 16 września 1901 w Mińsku, zm. 5 września 1995 w Warszawie) – polska doktor nauk medycznych, profesor i prorektor (1962–66) Akademii Medycznej w Warszawie, działacz niepodległościowy, pierwsza kobieta Prezes Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP.

Służba w medycynie

Naukę rozpoczęła w Kijowie w szkole sanitariuszek; w ukończeniu tej szkoły przeszkodziła jej I wojna światowa. Jako absolwentka Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego odbyła staż medyczny w szpitalach warszawskich, poznańskich, w Paryżu, Rzymie i Strasburgu. Po powrocie do kraju pracowała w Szpitalu im. Karola i Marii. Ze szpitalem tym związana była przez większość swojego życia. Była ordynatorem tego szpitala od września 1939. Po wojnie pełniła funkcję kierownika Kliniki Diagnostycznej Szpitala Klinicznego przy ul. Działdowskiej, będącego kontynuatorem Szpitala Karola i Marii. Była wieloletnim sekretarzem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego.

Służba niepodległościowa

W latach 1915–1918 była aktywnym członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej na Kresach. W czasie okupacji pełniła funkcję szefa Służby Sanitarnej Okręgu Warszawskiego AK, w powstaniu warszawskim była szefem Służby Sanitarnej okręgu "Śródmieście". We wrześniu 1944 roku ciężko ranna trafiła do Szpitala Powstańczego. Ewakuowała się z tego szpitala wraz z grupą kilkudziesięciu rannych do domu rodzinnego w Skoroszach pod Warszawą.

Dane biograficzne, odznaczenia, inne

Była aktywnym członkiem Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Polsce; pierwszą kobietą wybraną na prezesa Konsystorza tego Kościoła w roku 1961, którą to funkcję pełniła przez dwie kadencje.

Zofia Lejmbach była współautorką kilku wydawnictw z zakresu medycyny. W artykule z 1949 roku jako pierwsza opisała przypadki mukowiscydozy w Polsce, wówczas określanej jako dysporia enterobronchopancreatica congenita familiaris.

W młodości w tragicznym wypadku utraciła ukochanego. Nie wyszła za mąż i nie miała własnych dzieci. Natomiast całe swe życie poświęciła dzieciom chorym i upośledzonym. Mieszkała w Warszawie, przy ulicy Górskiego. Pochowana została na warszawskim cmentarzu ewangelickim przy ul. Żytniej (kwatera W-3-8).

Odznaczenia i tytuły państwowe
Data Nazwa
1918 Krzyż Polskiej Organizacji Wojskowej
1921 Krzyż Walecznych
1932 Krzyż Niepodległości z Mieczami
1964 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
1970 Krzyż Armii Krajowej (rząd RP w Londynie)
1982 Warszawski Krzyż Powstańczy
1989 tytuł „Zasłużonej dla zdrowia Narodu”
1990 Krzyż za udział w Wojnie 1918–1921

Przypisy

  1. ↑ Zofia Lejmbach - nekrolog. „Gazeta Wyborcza”. 215 (Gazeta Stołeczna), s. 12, 14 września 1995. Warszawa: Agora S.A.. ISSN 0860-908X.
  2. ↑ Nekrologi warszawskie. [dostęp 2009-03-25]. (pol.).
  3. ↑ Był to szpital dziecięcy ufundowany przez córkę zmarłych przemysłowców i społeczników Karola (1839–1900) i Marii (1860–1913) Szlenkierów – Zofię. Adrian Uljasz, "Słowo i Myśl" nr 4/2008: Prof. Władysław Szenajch (1879–1964). Lekarz i przyjaciel dzieci. [dostęp 2009-03-24]. (pol.).
  4. ↑ Adrian Uljasz/2008: Ze źródeł do dziejów szpitalnictwa. Akt fundacyjny Szpitala Karola i Marii w Warszawie. [dostęp 2011-02-06]. (pol.).
  5. ↑ Kazimierz Bem, "Jednota" nr 1-2/2004: Wielebna Antonietta Louisa Brown Blackwell. [dostęp 2009-03-24]. (pol.).
  6. ↑ Kazimierz Bem: Kościół Ewangelicko - Reformowany w RP i kobiety. [dostęp 2009-03-25]. (pol.).
  7. ↑ Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2009-03-25]. (pol.).
  8. ↑ Mariusz Tomczak. Lekarz dzieci. „Gazeta Lekarska”. 6/2018. s. 51. ISSN 0867-2164.
  9. ↑ śp. Zofia Lejmbach
  10. ↑ M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 296

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.