Zofia Kowerska z Przewłockich herbu Przestrzał (ur. 11 grudnia 1845 we Wronowie, zm. 20 marca 1929 w Warszawie) – polska powieściopisarka, nowelistka i krytyczka literacka.

Życiorys

Była córką Józefa Przewłockiego i Zofii z Koźmianów (bratanicy Kajetana i Józefa Szczepana), siostrą Konstantego i Marii Gustawowej Świda-Polny.

Nagrodzona przez „Tygodnik Ilustrowany” za nowelę Wydalona, poruszającą temat rugów pruskich. Jej publikacje prasowe miały charakter wychowawczo-patriotyczny. Jest również autorką książek dla dzieci i literatury pedagogicznej. Za rozprawę O wychowaniu macierzyńskim otrzymała nagrodę tygodnika „Bluszcz”. Jej twórczość tłumaczono na język francuski, niderlandzki oraz czeski.

Była żoną ziemianina Stefana Franciszka Kowerskiego herbu Białynia (1824–1901), syna Jana Pawła i Brygidy z Niewiarowiczów, z którym miała czworo dzieci:

• Stanisława Józefa (1869–1940), męża Marii z Popielów (córki Pawła i Marii z Zamoyskich), a po jej śmierci Marii z Horodyńskich (córki Zbigniewa)
• Zofię (1871–1946), żonę Antoniego Rząda
• Witolda
• Wandę (1880–1967), żonę Feliksa Drużbackiego

Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 226-1-28/29).

Wybrana twórczość

• 1873 – Historia o nieśmiałej dziewczynie
• 1879 – Bracia z wyboru
• 1881 – O wychowaniu macierzyńskim
• 1886 – Wydalona
• 1893 – Robotnica
• 1896 – Na służbie
• 1898 – Losy Adasia
• 1899 – Mały zbawca
• 1917 – Pani Anielska

Przypisy

Bibliografia

• Cecylia Gajkowska: Kowerska Zofia. W: Literatura polska: przewodnik encyklopedyczny. red. Julian Krzyżanowski, Czesław Hernas. T. 1: A–M. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1991. ISBN 83-01-05368-2.

Linki zewnętrzne

• Dzieła Zofii Kowerskiej w bibliotece Polona