Zofia Gołubiew

Zofia Gołubiew (2013)
Data i miejsce urodzenia

20 kwietnia 1942
Kraków

Data i miejsce śmierci

9 marca 2022
Kraków

Dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie
Okres

od kwietnia 2000
do grudnia 2015

Poprzednik

Tadeusz Chruścicki

Następca

Andrzej Betlej

Odznaczenia

Zofia Anna Gołubiew (ur. 20 kwietnia 1942 w Krakowie, zm. 9 marca 2022 tamże) – polska historyczka sztuki, muzealniczka, w latach 2000–2015 dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie.

Życiorys

Córka Zbigniewa i Aliny. Ukończyła studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Pierwszą autorską wystawę zorganizowała na początku lat 70. w galerii ZPAP Pryzmat w Krakowie. Zaczęła też publikować teksty o sztuce w tygodniku „Kultura” i rozpoczęła pracę na etat w Polskim Wydawnictwie Muzycznym.

Dwa lata po ukończeniu studiów związała się zawodowo z Muzeum Narodowym w Krakowie. Pełniła tam funkcję redaktora wydawnictwa (1974–1980), kierownika działu nowoczesnego polskiego malarstwa i rzeźby (1980–1996) oraz zastępcy dyrektora ds. naukowych i oświatowych (1996–2000). Pod nadzorem Mieczysława Porębskiego w 1985 przygotowała wraz z zespołem pracowników Galerię Sztuki Polskiej XIX wieku, a w 1991 zorganizowała w Gmachu Głównym Muzeum Narodowego Galerię Sztuki Polskiej XX wieku, która przez wiele lat była największą tego typu prezentacją sztuki współczesnej w Polsce i stanowiła bazę dla zorganizowanej na przełomie kilkanaście lat później nowoczesnej Galerii Sztuki Polskiej XX i XXI wieku.

W latach 2000–2015 Zofia Gołubiew była dyrektorem Muzeum Narodowego w Krakowie. Uporządkowała sytuację prawną i lokalową muzeum. Opracowała projekt przekształcenia czterech domów biograficznych – oddziałów Muzeum Narodowego: Domu Jana Matejki, Domu Józefa Mehoffera wraz z ogrodem, Muzeum Stanisława Wyspiańskiego oraz Muzeum Karola Szymanowskiego w willi „Atma” w Zakopanem. Pod jej kierownictwem przeprowadzono remont konserwatorski Kamienicy Łozińskich, zakończono też czteroletni remont i modernizację Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach. W 2007 po zakończeniu wieloletniego remontu konserwatorskiego jako oddział Muzeum Narodowego prezentujący sztukę średniowieczną urządzony został pałac biskupa Erazma Ciołka. Odzyskano dla muzealnych celów zabytkowy spichlerz, w którym utworzono Ośrodek Kultury Europejskiej Europeum. W 2013 po zakończeniu generalnego remontu pałacu Czapskich otworzono w nim Europejskie Centrum Numizmatyki Polskiej. Zainicjowano działania związane z budową położonego w jego sąsiedztwie Pawilonu Józefa Czapskiego.

W latach 2000–2003 Zofia Gołubiew była prezesem zarządu Fundacji Książąt Czartoryskich. W latach 2000–2012 była członkiem Rady do Spraw Muzeów działającej przy ministrze kultury i dziedzictwa narodowego. W 2001 została członkiem Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa, od 2009 zasiadała w prezydium komitetu.

Była synową pisarza Antoniego Gołubiewa. Pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie

Odznaczenia i wyróżnienia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Nie żyje Zofia Gołubiew – wieloletnia dyrektor Muzeum Narodowego w Krakowie. radiokrakow.pl, 9 marca 2022. [dostęp 2022-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-09)].
  2. Zofia Gołubiew w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2022-03-09].
  3. 1 2 Zofia Gołubiew. rejestry-notarialne.pl. [dostęp 2023-08-01].
  4. 1 2 3 4 5 Agnieszka Sural: Zofia Gołubiew. culture.pl, 17 marca 2014. [dostęp 2022-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-09)].
  5. Zofia Gołubiew rezygnuje z funkcji dyrektora Muzeum Narodowego w Krakowie. radiokrakow.pl, 16 lipca 2015. [dostęp 2015-07-17].
  6. Leszek Konarski: Z księciem nie było łatwo. tygodnikprzeglad.pl, 19 lutego 2017. [dostęp 2022-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-09)].
  7. Zofia Gołubiew. krakow.pl, 21 lutego 2011. [dostęp 2022-03-09].
  8. Zofia Gołubiew. wyborcza.pl, 11 marca 2022. [dostęp 2022-03-11].
  9. Bogdan Gancarz: Pogrzeb Zofii Gołubiew. gosc.pl, 17 marca 2022. [dostęp 2023-07-30].
  10. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 1999 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2000 r. nr 6, poz. 132).
  11. Указ Президента України № 491/2004 Про відзначення державними нагородами України. president.gov.ua, 2004. [dostęp 2024-03-31]. (ukr.).
  12. Order Kniahini dla Zofii Gołubiew. gazeta.pl, 25 stycznia 2005. [dostęp 2012-05-25].
  13. Medal Zasłużony Kulturze – Gloria Artis. mkidn.gov.pl. [dostęp 2020-12-27].
  14. Laureaci Nagrody Miasta Krakowa. krakow.pl. [dostęp 2022-03-09].
  15. Указ Президента України № 812/2008 Про відзначення державними нагородами України громадян Республіки Польща. president.gov.ua, 9 września 2008. [dostęp 2012-05-25]. (ukr.).
  16. Nowe Sukiennice – dla Krakowa, Polski i świata. malopolskie.pl, 24 lipca 2007. [dostęp 2012-12-22].
  17. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 marca 2011 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 623).
  18. Zofia Gołubiew uhonorowana. radiokrakow.pl, 23 maja 2012. [dostęp 2012-05-24].
  19. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. kongehuset.no, marzec 2013. s. 46–47. [dostęp 2013-12-05]. (norw.).
  20. 1 2 Gala pożegnalna Zofii Gołubiew. mnk.pl, 10 grudnia 2015. [dostęp 2020-12-27].
  21. Laur dla Zofii Gołubiew. krakow.pl, 29 maja 2015. [dostęp 2015-05-29].
  22. Małopolanie Roku. sgpm.krakow.pl. [dostęp 2022-03-09].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.