Znak migowy – gest posiadający znaczenie umowne w danym środowisku głuchych. Rozróżniamy:

  • znaki migowe daktylograficzne (daktylogramy) oznaczające poszczególne litery (alfabet palcowy), liczebniki główne i porządkowe, znaki przestankowe, znaki działań arytmetycznych itp.
  • znaki migowe ideograficzne (ideogramy) oznaczające pojęcia.

Inna klasyfikacja znaków migowych obejmuje trzy rodzaje znaków:

  • znaki manualne – słowa, których użycie wymaga jedynie posłużenia się rękami (migać, pomagać, dom),
  • znaki niemanualne – pełniące funkcję fonologiczną, morfologiczną lub składniową znaki nieangażujące rąk ("tak"),
  • znaki wielomodalne – złożone słowa (nie złożenia), które artykułuje się jednocześnie za pomocą rąk i składników niemanualnych, w skład których wchodzą wszystkie elementy: konfiguracja ręki, lokalizacja, ruch oraz sygnały niemanualne ("udawać-czuć się głupio").

Przypisy

  1. ↑ B. Szczepankowski: Niesłyszący-głusi-głuchoniemi. Wyrównywanie szans. Warszawa: 1999, s. 395.
  2. ↑ P. Tomaszewski: Fonologia wizualna Polskiego Języka Migowego. Warszawa: 2010, s. 57.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.