Zielony Piarg (słow. Zelené sučovisko) – wielki stożek piargowy nad południowym brzegiem Morskiego Oka w Tatrach Polskich. Znajduje się poniżej Hińczowej Zatoki i jest jednym z kilku piargów u podnóży skał. Piargi te, obejmowane wspólną nazwą Wielki Piarg mają wysokość do 200 m i utworzone są z materiału skalnego znoszonego żlebami ze szczytów grani głównej wznoszących się nad Morskim Okiem.
Zielony Piarg znajduje się pomiędzy Skalnistym Piargiem i Kosowinowym Piargiem. Ograniczony jest od góry przez Gruszkę i Półksiężyc, po bokach przez sąsiednie piargi. Utworzony został, i nadal powiększa się z materiału znoszonego przez Cubryński Żleb. Duży obszar depresji, z której znoszony jest materiał skalny (między północną granią Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego i północną granią Cubryny) powoduje, że Zielony Piarg szybko się powiększa. Jego górna część cały czas jest żywa. W obrębie piargu można zauważyć naturalną selekcję materiału skalnego. Największe skalne głazy znajdują się na dole, najdrobniejsze okruchy na szczycie stożka piargowego. Stałe zacienienie i duże zsypy lawinowego śniegu powodują, że na piargu tym istnieje trwale utrzymujący się Hińczowy Śnieżnik.
Przez Zielony Piarg prowadzą taternickie ścieżki (dojścia do ścian wspinaczkowych).
Szlaki turystyczne
Podnóżem Zielonego Piargu prowadzi czerwony szlak turystyczny okrążający Morskie Oko.
Przypisy
- ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2019-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
- ↑ Geoportal. Mapa topograficzna i lotnicza [online] [dostęp 2019-05-14].
- 1 2 3 4 5 Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 8. Cubryna, Poronin: Wyd. Górskie, 2001, ISBN 83-7104-026-1
- ↑ Józef Nyka, Tatry Polskie. Przewodnik, wyd. XIII, Latchorzew: Wydawnictwo „Trawers”, 2006, ISBN 83-915859-1-3
- ↑ Tatry Wysokie i Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa, Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06, ISBN 83-87873-26-8