| podpułkownik łączności | |
| Data urodzenia |
5 lutego 1882 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
2 maja 1943 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki |
1 Pułk Łączności |
| Stanowiska |
dowódca pułku łączności |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Zenon Wilhelm Nosowicz (ur. 5 lutego 1882, zm. 2 maja 1943) – podpułkownik łączności Wojska Polskiego.
Życiorys
W 1920 roku był komendantem Szkoły Podchorążych Wojsk Łączności w Zegrzu. 30 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w Korpusie Wojsk Łączności, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Szefostwie Służby Łączności Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w 1 batalionie zapasowym telegraficznym.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów łączności, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 1 pułk łączności. Do 1 lipca 1923 roku był „odkomenderowany” na kurs doszkolenia oficerów korpusu łączności. 8 czerwca 1923 roku został przeniesiony z 1 do 3 pułku łączności w Grudziądzu na stanowisko dowódcy pułku z pozostawieniem na kursie. Od czerwca 1924 roku był dowódcą 2 pułku łączności w Jarosławiu. W kwietniu 1929 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 Grupy Łączności w Przemyślu. Z dniem 1 lutego 1930 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i skierowany na dwumiesięczny urlop, a z dniem 31 marca 1930 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Jarosław. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X”.
Do 1939 był prezesem Koła Towarzystwa Rozwoju Ziem Wschodnich w Jarosławiu.
Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Węgry, gdzie został internowany. Od 1940 przebywał w obozie w Egerze. Zmarł 2 maja 1943 w Győr po komplikacjach związanych z chorobą miażdżycową i tam został pochowany.
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- ↑ Wiśniewski 1994 ↓, s. 121.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 30 z 11 sierpnia 1920 roku, s. 692 tu jako Zenon Wilhelm Nosowicz.
- ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 359, 790 tu podano, że urodził się 21 stycznia 1882 roku.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 255 tu podano, że urodził się 30 stycznia 1882 roku.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 37 z 8 czerwca 1923 roku, s. 384.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 963, 967.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 21 czerwca 1924 roku, s. 335.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 877, 884.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 613, 620.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 117.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 3, 16.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 353, 1045.
- ↑ Rocznik Ziem Wschodnich 1939, s. 213.
- ↑ Tadeusz Lachowicki-Czechowicz Dziennik egerski: zapiski komendanta obozu oficerów polskich na Węgrzech 1939-1944, wyd. Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2003, s. 234
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Zbigniew Wiśniewski: Wojska łączności w latach 1914-1920. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1994. ISBN 83-87103-44-6.