Zdzisław Podgórski

Zdzisław Podgórski w 1929 roku
major saperów
Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1889
Moskwa

Data i miejsce śmierci

20 grudnia 1944
Opoczno

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

Batalion Elektrotechniczny

Stanowiska

p.o. dowódcy batalionu (1929)

Odznaczenia

Zdzisław Podgórski (ur. 13 listopada?/25 listopada 1889 w Moskwie, zm. 20 grudnia 1944 w Opocznie) – polski inżynier, oficer zawodowy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, pełniący obowiązki dowódcy Batalionu Elektrotechnicznego w 1929 roku.

Życiorys

Zdzisław Podgórski studiował na wydziale elektrycznym politechniki w Nancy. W 1914 roku został zmobilizowany do armii carskiej i wysłany na front. Dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do końca wojny.

W latach 20. i 30. XX wieku (do co najmniej 1932 roku) był oficerem Batalionu Elektrotechnicznego, będąc w latach 1923–1924 p.o. komendanta kadry, w 1928 roku kwatermistrzem, a 1929 roku zastępcą dowódcy batalionu. W sierpniu 1929 roku pełnił obowiązki dowódcy tego batalionu. Z dniem 30 listopada 1935 został przeniesiony w stan spoczynku.

Awanse

  • kapitan – ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku
  • major – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku

Ordery i odznaczenia

Życie rodzinne

Zdzisław Podgórski był synem Sylwestra Ignacego Podgórskiego (1847–1907), notariusza w Moskwie, i Wandy z domu Turskiej (1859–1911). Miał siedmioro rodzeństwa, byli to:

Zdzisław ożenił się w Moskwie 11 sierpnia 1914 roku z Heleną Krotowicz (1889–1972) i miał z nią troje dzieci: Tadeusza Witolda (1920–1993), Zofię Irenę (1922–1982) i Alinę Wandę (1924–1999). Zofia Irena wyszła za Franciszka Stolarskiego (1915–2003), jednego z sześciu synów (siedmiorga dzieci) Błażeja Stolarskiego.

Po powrocie do Polski w 1919 roku Zdzisław początkowo mieszkał z rodziną u swej siostry Jadwigi, przy ul. Stalowej 18. W czasie, gdy służył w Batalionie Elektrotechnicznym, mieszkał z rodziną w Nowym Dworze Mazowieckim, po przejściu na emeryturę przeprowadził się z rodziną do Warszawy, mieszkali do co najmniej 1939 roku przy ul. Krechowieckiej 6.

Zmarł na tyfus 20 grudnia 1944 roku w Opocznie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 241-4-11).

Przypisy

  1. 1 2 Cmentarz Stare Powązki: ZDZISŁAW PODGÓRSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-01-05].
  2. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 760.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1923, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 895.
  4. 1 2 Rocznik Oficerski 1924, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 819.
  5. 1 2 Rocznik Oficerski 1932, Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 580.
  6. ↑ Alfred Kabata, Batalion Elektrotechniczny w Nowym Dworze Mazowieckim w latach 1921–1939, „Fakty Nowodworskie”, maj 2014, s. 29–32 [dostęp 2018-12-22].
  7. ↑ Na podstawie ręcznie wykonanego albumu: 10 lat istnienia Batalionu Elektrotechnicznego 5.VIII.1919 – 5.VIII.1929, Nowy Dwór k. Modlina.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 87.
  9. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 249.
  10. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  11. ↑ M.P. z 1934 r. nr 27, poz. 41 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  12. ↑ Tomasz Piskorski, Wykaz poległych i zmarłych uczestników Ruchu Niepodległościowego Młodzieży Narodowej (członków Związku Młodzieży Polskiej – „Zet”, Organizacji „Przyszłość” – „Pet” i innych stopni organizacyjnych w okresie lat 1886–1936, Warszawa: Związek Seniorów OMN i ZPMD, 1936, s. 49.
  13. ↑ Tomasz Piskorski, Pamiętniki (rok 1937), t. 381, Warszawa: Archiwum Akt Nowych, 2019.
  14. ↑ Tomasz Piskorski, Pamiętniki (rok 1939), t. 403, Warszawa: Archiwum Akt Nowych, 2019.
  15. ↑ Cmentarz Stare Powązki: ZDZISŁAW PODGÓRSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2022-10-25].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.