Zdzisław Cackowski
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1930
Warząchewka Królewska

Data i miejsce śmierci

21 czerwca 2016
Lublin

profesor nauk humanistycznych
Alma Mater

Uniwersytet Moskiewski

Doktorat

1960
UMCS

Habilitacja

1962

Profesura

1972

Rektor
Uczelnia

Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej

Okres spraw.

1987–1990

Poprzednik

Stanisław Uziak

Następca

Eugeniusz Gąsior

Odznaczenia

Zdzisław Cackowski (ur. 1 stycznia 1930 w Warząchewce Królewskiej koło Włocławka, zm. 21 czerwca 2016 w Lublinie) – polski filozof, nauczyciel akademicki, profesor nauk filozoficznych, działacz komunistyczny, w latach 1987–1990 rektor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Życiorys

Wykształcenie i działalność naukowa

W latach 1946–1950 uczęszczał do szkoły średniej we Włocławku. Studia filozoficzne odbył w latach 1950–1955 na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Łomonosowa w Moskwie, które ukończył pracą dyplomową o pojęciu prawa w filozofii Hegla. Od 1955 wykładał w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie doktoryzował się w 1960 na Wydziale Humanistycznym (rozprawa pt. Treść poznawcza wrażeń zmysłowych. Spór o jakości zmysłowe w filozofii marksistowskiej). Habilitację uzyskał w 1962 roku na podstawie rozprawy pt. Problemy i pseudoproblemy, której recenzentami byli profesorowie Narcyz Łubnicki, Adam Schaff, Władysław Krajewski. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1972, a profesora zwyczajnego w 1976.

Na UMCS był m.in. kierownikiem Zakładu Teorii Poznania i Metodologii Nauk oraz Zakładu Filozofii Marksistowskiej. Od 1963 do 1965 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Humanistycznego, a od 1970 do 1972 dyrektora Instytutu Nauk Pedagogicznych i Filozoficznych. W latach 1987–1990 sprawował urząd rektora UMCS. Zasiadał w Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych przy Prezesie Rady Ministrów (1974–1990) i Centralnej Komisji ds. Stopni Naukowych i Tytułu Naukowego (1993–1996). W latach 80. był również profesorem i kierownikiem Zakładu Teorii Kultury w Instytucie Teorii Kultury i Polityki Kulturalnej Akademii Nauk Społecznych przy KC PZPR.

Działalność polityczna

Należał do Związku Walki Młodych i Związku Młodzieży Polskiej. Od 1949 do 1950 wchodził w skład zarządu miejskiego ZMP we Włocławku. Od 1950 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1956 do 1958 oraz od grudnia 1981 do października 1982 sprawował funkcję I sekretarza Komitetu Uczelnianego PZPR na UMCS. Od 1986 do 1990 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR. W latach 80. wchodził również w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi. W latach 1986–1989 był członkiem Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim z ramienia PZPR.

Zainteresowania naukowe

Jego główne zainteresowania badawcze koncentrowały się na zagadnieniach związanych z problemami filozofii, ze szczególnym uwzględnieniem teorii poznania, filozoficznymi podstawami przekonań i poglądu na świat, zagadnieniami materializmu dialektycznego i historycznego.

Był autorem przeszło 400 publikacji naukowych – książek i artykułów opublikowanych w czasopismach specjalistycznych.

Najważniejsze publikacje

  • Treść poznawcza wrażeń zmysłowych (1962);
  • Problemy i pseudoproblemy (1964);
  • Główne zagadnienia i kierunki filozofii (1966, 6 wydań);
  • Główne pojęcia materializmu historycznego (1974);
  • Jedność i wielość. Działanie i poznawanie. Wykłady z materializmu dialektycznego (1975);
  • Człowiek jako podmiot działania praktycznego i poznawczego (1979);
  • Trud i sens ludzkiego życia (1981);
  • Ból, lęk, cierpienie (1997);
  • Rozum między chaosem a „Dniem Siódmym” porządku (1997);
  • Człowiek i świat człowieka. Warstwy „ludzkiego ciała” (2003).

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 Zmarł prof. Cackowski. lublin.gosc.pl. [dostęp 2016-06-24]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Informacje w BIP IPN. [dostęp 2022-04-18].
  3. „Nowe Drogi” nr 4/1989, s. 2.

Bibliografia

  • Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 155
  • Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, 2001, s. 52. ISBN 83-88149-41-5.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.