| Najazd mongolski na Ruś | |||
Ruś Kijowska w roku 1237 | |||
| Czas |
16 grudnia – 21 grudnia 1237 r. | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Wynik |
Zwycięstwo wojsk mongolskich | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Położenie na mapie świata | |||
| 54,39711°N 40,42771°E/54,397114 40,427714 | |||
Zdobycie Riazania – zajęcie i zniszczenie Riazania w grudniu 1237 r. w trakcie mongolskiego najazdu na Ruś.
Tło historyczne
W lutym 1236 r. rozpoczęła się koncentracja potężnych oddziałów mongolskich przeznaczonych do uderzenia na Ruś i Europę Wschodnią. Wojskami, których liczebność szacowana jest na 120 – 140 tys. wojowników, dowodził Batu-chan oraz znakomity wódz mongolski Subedej. Kampanię przeciwko Rusi, poprzedziło zdobycie i zniszczenie przez Mongołów w 1236 r. państwa Bułgarów wołżańskich oraz następnie podbój pozostałych ludów nadwołżańskich. Po przekroczeniu Wołgi wojska mongolskie zostały rozdzielone. Główna ich część pod wodzą Mongkego ruszyła przeciw Połowcom.
Obrona Riazania
Mniejsza część wojsk mongolskich pod wodzą Batu-chana skierowała się ku granicom księstwa riazańskiego, docierając w grudniu 1237 r. pod mury Riazania. Do miasta zostało wysłane poselstwo z żądaniem poddania się władzy Batu-chana oraz dostarczenia dziesięciny „ze wszystkiego”. Książę riazański Jerzy Igorowicz dumnie odmówił, jednak chcąc zyskać na czasie wysłał do obozu mongolskiego własnego syna Fiodora z bogatymi podarunkami. Został on zgładzony, nie nadeszła także pomoc ze strony wielkiego księcia włodzimierskiego Jerzego II i księcia czernichowskiego Michała I.
Riazań był położony na wysokim brzegu Oki. Gród otaczała głęboka fosa i ziemno-kamienny wał o wysokości 7 m i długości 4 – 5 km, wzmocniony ostrokołem. Oblężenie trwało 6 dni, od 16 do 21 grudnia 1237 r. W ostatnim dniu nastąpił generalny szturm na miasto, który zakończył się jego zdobyciem. Zdobyty gród zrównano z ziemią a wszystkich mieszkańców wraz z księciem Jerzym Igorowiczem i jego rodziną wymordowano.
Po zdobyciu stolicy księstwa riazańskiego Mongołowie wyruszyli w kierunku granic wielkiego księstwa włodzimierskiego. Tragiczny los Riazania podzielili wkrótce mieszkańcy Kołomny, Włodzimierza nad Klaźmą, Moskwy i innych miast Rusi Zaleskiej.
Przypisy
- ↑ Podhorodecki 1986 ↓, s. 13.
- ↑ Gumilow 2004 ↓, s. 111.
- ↑ Ochmański 1986 ↓, s. 66.
- 1 2 Podhorodecki 1986 ↓, s. 15.
- ↑ Bazylow 1985 ↓, s. 127.
- ↑ Gumilow 2004 ↓, s. 112.
Bibliografia
- Ludwik Bazylow: Historia Rosji, t. I. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1985. ISBN 83-01-03731-8.
- Lew Gumilow: Od Rusi do Rosji. Warszawa: Polski Instytut Wydawniczy, 2004. ISBN 83-89700-04-2.
- Andrzej Michałek: Słowianie wschodni. Warszawa: Bellona, 2005.
- Jerzy Ochmański: Dzieje Rosji do roku 1861. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1986. ISBN 83-01-03039-9.
- Leszek Podhorodecki: Kulikowe Pole 1380. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1986. ISBN 83-11-07213-2.