Zbrodnie w Dominopolu

Tablica Pomnika ofiar zbrodni dokonanej na obywatelach polskich przez OUN-UPA wymieniająca Dominopol
Państwo

 Polska (okupowana przez III Rzeszę - Komisariat Rzeszy Ukraina)

Miejsce

Dominopol

Data

10–13 lipca 1943

Liczba zabitych

ponad 250

Typ ataku

ludobójstwo

Sprawca

Ukraińska Powstańcza Armia
ludność ukraińska

Położenie na mapie Polski w 1939
50°55′N 24°34′E/50,916667 24,566667

Zbrodnie w Dominopolu – zbrodnie dokonane przez oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii na mieszkańcach wsi Dominopol, położonej w powiecie włodzimierskim województwa wołyńskiego, podczas rzezi wołyńskiej. W dniach 10–13 lipca 1943 r. zginęło w nich ponad 250 osób.

Przed zbrodnią

W Dominopolu mieszkało 60 rodzin polskich wywodzących się ze szlachty zagrodowej i 2-4 ukraińskie. Wiosną 1943 r. z inicjatywy dowództwa UPA w Wołczaku, w Dominopolu powstał 90-osobowy polski oddział partyzancki pod dowództwem Stanisława (Celestyna?) Dąbrowskiego współpracujący z UPA. Z czasem pod wpływem namów starszych Polaków i z powodu podejrzeń o podstęp ze strony Ukraińców, część członków oddziału zdezerterowała.

Przebieg zbrodni

W nocy z 10 na 11 lipca 1943 r. około 30 polskich partyzantów zostało wyprowadzonych pod las i rozstrzelanych. Zbrodni dokonali upowcy z zahonu "Siczy" Antoniuka. W likwidacji Polaków mogła także uczestniczyć bojówka SB OUN.

Tej samej nocy, bądź też dobę później Dominopol otoczyli upowcy i ludność ukraińska. Napastnicy wchodzili do domów i za pomocą siekier mordowali śpiących mieszkańców. Rzadziej używano broni palnej i granatów. Wymordowano całą ludność wsi, to jest co najmniej 220 Polaków, 4 Ukraińców i 1 rodzinę polsko-ukraińską. Gospodarstwa zabitych zostały przejęte przez Ukraińców.

W nocy z 12 na 13 lipca 1943 r. Dominopol był miejscem, gdzie upowcy zwozili i mordowali Polaków złapanych na lewym brzegu Turii.

Przypisy

  1. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 914-916, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  2. ↑ Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2006, s. 326, ISBN 83-88490-58-3, OCLC 838973434.
  3. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo..., op.cit., s.915
  4. ↑ Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka..., op.cit., s.330-331
  5. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo..., op.cit., s.916

Literatura

  • Grzegorz. Motyka: Ukraińska partyzantka 1942-1960 : działalność Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińskiej Powstańczej Armii. Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN : RYTM, 2006. ISBN 83-88490-58-3, ISBN 83-7399-163-8 (Rytm), ISBN 978-83-88490-58-3.
  • Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.